Veel clubs zoals Rotary kennen jaarlijks wisselende groepen van zes mensen, ‘clubs van zes’. De uitdaging is om een systeem te ontwerpen dat waarborgt dat een bepaald aantal jaren lang niemand leden van eerdere clubs van zes kan tegenkomen.

Hoeveel jaren dat goed gaat, is afhankelijk van het totale aantal leden van de club. Ik vroeg met af of het mogelijk is een gesloten algoritme te bedenken om clubs in te delen voor een zo lang mogelijke periode.

In 2008 heb ik een methode bedacht die werkt op een spreadsheet. Maar dat is geen gesloten algoritme. Voor elk aantal clubs moet een andere ordening ontworpen worden. Bij een ledenaantal van 42 (en zeven clubs van zes) lukt het na vier jaar al niet meer om aan de eis te voldoen.

Mysterie van de quantumlinzen: wisselen peulvruchten geheime signalen uit?
LEES OOK

Mysterie van de quantumlinzen: wisselen peulvruchten geheime signalen uit?

Onderzoekers vragen zich af wat het doel is van zogeheten biofotonen. Hebben we hier te maken met een soort plantaardige quantumcommunicatie?

De vraag is: is er een zelfstandig algoritme te bedenken dat dat nog beter kan?

Cees Hagenbeek