Mensen in het Middellandse Zeegebied aten mogelijk duizenden jaren eerder Zuid- en Oost-Aziatische gerechten dan wetenschappers tot nu toe dachten.

Archeoloog Philipp Stockhammer van de Ludwig Maximilian Universiteit van München in Duitsland en zijn collega’s onderzochten microscopisch kleine voedselresten in de tanden van zestien individuen uit de Levant, een regio ten oosten van de Middellandse Zee. De mensen leefden in de 17e en 11e eeuw voor Christus in de steden Megiddo en Tel Erani.

Er is meer onderzoek nodig naar het effect van ruimtevaart op het brein
LEES OOK

Er is meer onderzoek nodig naar het effect van ruimtevaart op het brein

Om veilig te ruimtereizen, moeten we in beeld krijgen hoe een leven zonder aardse zwaartekracht de hersenen beïnvloedt, stelt Elisa Raffaella Ferrè.

Vroege globalisering

Het team ontdekte dat deze mensen – afkomstig uit verschillende sociale klassen – voedsel aten uit Zuid-Azië of Oost-Azië. Ze hadden bijvoorbeeld sesam, soja, kurkuma en banaan genuttigd. Dit toont aan dat die voedingsmiddelen eeuwen, en sojabonen zelfs millennia, eerder op het Middellandse Zee-toneel verschenen dan we tot nu toe dachten.

‘We gingen ervan uit dat die vroege globalisering beperkt was tot edelstenen en metalen. Nu zien we dat die globalisering hand in hand ging met de globalisering van voedsel’, zegt Stockhammer.

Tandsteen

Zijn team bepaalde welk voedsel was gegeten door tandsteen te analyseren, een vorm van verharde tandplak. Normaal verwijderen archeologen tandsteen niet om het spul te onderzoeken maar om de uitgegraven skeletten schoon te maken.

‘Ik hoop dat we met dit onderzoeken bewijzen hoeveel potentie er zit in tandsteenonderzoek. Als je het verwijdert, vernietig je in feite een unieke schatkist die je gewoon kunt openen’, zegt Stockhammer.

‘Er valt nog steeds veel te ontdekken over de voedselgeschiedenissen in Afrika, Australië en Amerika’,  zegt archeogeneticus Andrew Clarke van de Universiteit van Nottingham, in het Verenigd Koninkrijk. ‘Dus ik denk dat er best spannende mogelijkheden zijn om die technieken in andere regio’s toe te passen.’