Het ‘dansje’ dat de mestkever op zijn ronde mestbal maakt, is om zich te oriënteren. Daardoor kunnen ze met de bal in een rechte lijn weglopen van de mesthoop en ontwijken ze andere kevers.

Onderzoekers van de universiteit van Lund in Zweden ontdekten dat door onder andere obstakels op de weg van de kever te leggen en publiceerden daarover in PLoS one .

De mestkever, Scarabaeus nigroaeneus, maakt een bal van mest, doet een dansje op de bal en duwt die vervolgens in een rechte lijn naar achter. De rechte lijn is belangrijk omdat de kever dan zo snel mogelijk bij de mesthoop vandaan is en andere kevers zijn bal niet kunnen afpakken. Nadat de kever de mestbal heeft begraven eet hij hem op.

Eveline Verhulst doet al 18 jaar onderzoek naar geslachtsbepaling bij insecten: ‘Ik was meteen verkocht’
LEES OOK

Eveline Verhulst doet al 18 jaar onderzoek naar geslachtsbepaling bij insecten: ‘Ik was meteen verkocht’

Moleculair bioloog Eveline Verhulst doet baanbrekend onderzoek naar geslachtsbepaling bij de sluipwesp en andere insecten en ...

Op het moment dat de kevers van hun rechte lijn afwijken, herhalen ze het dansje, ontdekten de onderzoekers. Tijdens experimenten in Zuid-Afrika, legden zij obstakels op de weg van de kevers, ze veranderden de koers van de kevers met behulp van tunnels of ze veranderden de richting van de zon door middel van spiegels. De kevers reageerden op de obstakels en tunnels door opnieuw hun dansje uit te voeren en dan hun weg in dezelfde richting te vervolgen. Maar in geval van de gewijzigde zoninval veranderen ze bovendien van richting. Daaruit concluderen de onderzoekers dat de kevers zich aan de hand van de zon of maan oriënteren.

‘De bevindingen van ons onderzoek zijn interessant binnen de biologie, omdat de kever met zijn kleine hersenen zo een slimme navigatietechniek heeft ontwikkeld’, zegt Emily Baird van de universiteit van Lund. ‘In de toekomst willen we de dans van de kever verder onderzoeken om te kijken hoe ze precies gebruik maken van de zon bij het heroriënteren.’

Bron: Wikimedia Commons